Przygotowania do Święta Dziękczynienia

    Jutro Święto Dziękczynienia, czyli gotowanie, pieczenie indyka, napychanie żołądka i tradycyjnie obejrzenie jakiegoś filmu. Prawdopodobnie wszyscy w jakimś momencie zaśniemy. Wspominałem już o tym, że zawsze po zjedzeniu indyka bardzo nam się chce spać. Podobno indyk zawiera dużo tryptofanu a to powoduje senność. Nie wiem czy to prawda, może to jest po prostu reakcja na zjedzenie olbrzymiej ilości pokarmu i ogarnia nas leniwość.

     Ostatnie dni przyniosły nam bardzo zmienna pogodę. Dwa dni temu mieliśmy 21 stopni Celsjusza a dzisiaj pada deszcz i później ma zamienić się w śnieg. Zresztą już widać trochę zamrożonego deszczu.

    Wiesia wróciła do domu bardzo późno i była cala podrażniona. Okazało się że siedziała w autobusie 3 godziny z czego dwie w tunelu Lincolna. Czarni z pomocą białych demokratów i liberałów wyszli na ulice Nowego Jorku z protestem przeciw decyzji sądu w mieście Ferguson. Między innymi zablokowali przejazd do tunelu i wszyscy musieli siedzieć w samochodach przez ten czas.

    Sprawę tą opisywałem. Policjant zastrzelił czarnego dwudziestolatka, który przed ich spotkaniem obrabował sklep i w czasie konfrontacji z policjantem  został zastrzelony. Po wielu dniach wysłuchiwania świadków, ława przysięgłych zdecydowała że nie ma wystarczająco  dowodów żeby oskarżyć policjanta. Wiele razy możemy się z czymś nie zgadzać ale mamy system prawny, który trzeba szanować. Niestety idzie to tylko w jednym kierunku. Kiedy sprawa jest na niekorzyść czarnego, natychmiast znajdują się grupy, które wychodzą na ulice, niszczą, palą, kradną. Ponieważ rząd obawia się więcej protestów, przeważnie są tylko drobne aresztowania i szybkie zwolnienia. Ciekaw jestem co by się działo, gdyby biali wyszli na ulice po sprawie OJ Simpson, który był uniewinniony za zamordowanie białej żony. Gdyby biali wyszli i zaczęli palić samochody, rabować sklepy? To by była historia! Wtedy prasa by się obudziła. Biali wandale, rasiści burzą porządek naszego kraju!  Jak długo będziemy jeszcze akceptować tą sytuację? Nikt tego nie wie.

   Rozmawialiśmy z siostrą o filmach w sezonie świątecznym. My zawsze lubimy oglądać te, które bardzo lubimy i wiele z nich  znamy już prawie na pamięć. Wiele z nich to bardzo stare produkcje ale są też i nowsze.

Białe Boże Narodzenie (1954) Film opowiada historię dwóch utalentowanych piosenkarzy (Bing Crosby i Danny Kaye), którzy po zakończeniu II wojny światowej łączą swe siły, by stać się rewelacją sezonu. Kolejnej zimy dołącza do nich żeński duet (Rosemary Clooney i Vera-Ellen), z którymi wyruszają na wielkie świąteczne tournee do Vermont.

- Gospoda świąteczna (1942) Jim, Ted i Lila tworzą nowojorski tercet taneczno-wokalny. Obydwaj mężczyźni kochają piękną Lilę i pragną ją poślubić. W Wigilię Bożego Narodzenia zjawia się w Nowym Jorku, by przedstawić swoim przyjaciołom nowy pomysł - chce przekształcić swoją posiadłość w gospodę, czynną tylko w święta. Wspaniała piosenka Irvinga Berlina "White Christmas" w wykonaniu Binga Crosby'ego.

- To wspaniałe życie(1946) George Bailey czuje się niepotrzebny i postanawia popełnić samobójstwo. Ratuje go anioł stróż, który pokazuje mu, jak świat by wyglądał bez niego.

- To właśnie miłość(2003) Dziesięć historii o miłości, a każda w
innym wydaniu. Romantyczna komedia.

- Wigilijny show(1988) W wieczór wigilijny trzy duchy uświadamiają bezwzględnemu producentowi telewizyjnemu wartość Świąt Bożego Narodzenia.

- Prezent pod choinkę(1983) Ralphie Parker to młody chłopiec, dorastający w latach czterdziestych, którego wielkim marzeniem jest otrzymanie na gwiazdkę karabinka marki Red Rider.

- Scrooge(1951) Jedna z adaptacji "Opowieści wigilijnej" Dickensa. Głównym bohaterem tej historii jest Ebenezer Scrooge (Alastair Sim), skąpy, londyński bankier.

- Cud na 34 ulicy(1947) Sieć sklepów Macy'ego organizuje coroczną przedświąteczną paradę. Z powodu niedyspozycji zatrudnionego Św. Mikołaja, zaangażowany zostaje sympatyczny staruszek, Kris Kringle, który utrzymuje, że jest prawdziwym Świętym Mikołajem.

- Ja cię kocham, a ty śpisz(1995) Lucy jest kasjerką w metrze, która ratuje życie Peterowi. W szpitalu zostaje uznana za jego narzeczoną.

Nowe instrumenty muzyczne

  Kilka dni temu na Internecie oglądałem interesujący filmik. Zaciekawiło mnie to i poszukałem czegoś więcej na ten temat.

     Lubię słuchać prawie każdego rodzaju muzyki. Może tylko Rap jest nie do przyjęcia. Oczywiście muzyka łączy się z wykonaniem a to z instrumentami.  Całe życie przyzwyczajeni jesteśmy do tych stałych i znanych jak fortepian, skrzypce, gitara, etc. W latach muzyki klasycznego rocka pojawiły się elektroniczne dodatki. I tak organy, gitary zaczęły wydawać nowe dźwięki. I tak zostało do tych czasów. Okazuje się jednak, że ludzie cały czas próbują znaleźć coś nowego. Nie zawsze im wychodzi ale w kilku wypadkach może nas to zaciekawić a w kilku zabawic. Załączam poniżej najnowsze instrumenty muzyczne.

   Nie zmuszam nikogo do oglądania całości, ale w tym wypadku początek jest trochę nudny ale później pojawiają się niesamowite dźwięki.

Yaybahar

Spacedrum

Seaboard

Eigenharp

Glass Armonica

Monster Tubulum

Photoshop

  Dzisiaj skończyłem robienie portretów z imprezy Halloweenowej. Będą one cześcią filmu z naszej zabawy i na razie ich nie pokażę. Ale załączę jedno z nich. Pokażę co muszę zrobić, żeby moi goście byli zadowoleni. No więc. 

   Zaczynam zawsze od wybranego zdjęcia z daną osobą. Próbuję znaleźć fotkę na której ta osoba wygląda ładnie, jest dobrej jakości no i najważniejsze osoba ta jest w całości. Niestety tu był mój nawiększy problem. Wiele z nich było tylko cześcią. Ludzie ustawiają się do zdjęcia w grupach, z partnerem. Połowa z nich jest zawsze za inną osobą, zakryta. Tutaj jest jeden przykład. Poniżej wybrane zdjęcie.

 

   Kiedy już wiem w jakiej pozycji stoi lub siedzi ta osoba, wyszukuję odpowiednie zdjęcie które będzie służyło jak główne tło. W tym wypadku wybrałem to

Następnie wycinam ją z naszego zdjęcia.

Ja widać brakuje lewej ręki i część jej boku. Szukam innego zdjęcia gdzie te części ciała są widoczne, podobnie wycinam i dokładam do tego zdjęcia. Wiąże się z tym wiele operacji. Dostosowanie rozmiarów, domalowania części stroju lub ciała, których dalej brakuje i później połączenie tego w całość. I taki jest wynik.

 

 Teraz wracam do głównego tła i usuwam z niego to co mi jest nie potrzebne. W tym wypadku głównego pirata. Zamalowuje miejsce w którym był, tym samym czym jest jego okolica.

 

 

Nakładam na to tło wybraną osobę.

 

Zmieniam orginalny tytuł.

 

 

Dodaję na dole mgłę.

 

 

I na zakończenie przykrywam ją także delikatną mgą, żeby wyglądała podobnie do innych postaci i pasowała do całości. I tak wygląda ostateczne product.

 



Oczywiście każde zdjęcie to inny problem. Samo wybranie odpowiedniej sceny do wybranej osoby sprawia dużo trudności. Szczególnie jak ktoś ma kostium nie związany z niczym charakterystycznym. Wtedu muszę improwizować. Technicznie też mógłbym je poprawić ale miałem do zrobienia takich portretów powyżej 40-ciu, więc nie mam na to tyle czasu. 

Jak to wyszło ocenicie sami jak skończę film.

 

 

Fotografie

Co jakiś czas dostaję lub znajdę na Internecie piękne zdjęcia. Zamieszczam tu kilka wartych poświęcenia chwili i ich obejrzenia. Niektóre z powodu ciekawych zjawisk inne po prostu artystycznie doskonale.

Gęsty rój szarańczy zasłania widok pól na Madagaskarze.

Jeleń w mgle Londyńskiej dzielnicy Richmond Park

Zakintos Island, Grecja.

Woda jest tak czysta, ze wygląda jakby łódź unosila się w powietrzu.

To dzieje się ze ludzką skórą, kiedy uderzy w nas piorun!

Niewiarygodny kamuflaż gekona.

Niesamowita opowieść o lojalności kobiety do jej konia. Nicole Graham, która cieszyła się jazdą konną, została z nim przez okres kiedy ratownicy walczyli przez trzy godziny, aby go wyciągnąć.

Jest to Niebieski smok, ślimak morski znajdowany w wodach tropikalnych na całym świecie.

Dziwne i piękne oczy kotka, z Łowecza, Bułgaria

Tak wygląda piasek z oceanu, gdy jest powiększony 250 razy

Świątynia w Ayutthaya, Tajlandia

Młode Słonie Morskie na wyspach Południowej Georgii

Przezroczyste skorupy maleńkiej Cypridina hilgendorfii, znalezione w wodach przybrzeżnych i piaskach Japonii, przechowują stworki, który emituje świetlistą niebieską, substancję gdy je podrażnimy. Podczas II wojny światowej, Japończycy zbierali te stworzenia dla żołnierzy. Używali je oni podczas czytania map i wiadomości w nocy.

    Krótko. Dodatek do poprzedniej strony mojego bloga. Zapomniałem o najważniejszej zmianie w prawach naszego kraju. Od dziesiątek lat zwalczane są tutaj papierosy. Są nawet miasteczka, które wprowadzają całkowity zakaz ich sprzedawania. Ale, cały kraj wpadł w euforię zatwierdzania palenia marihuany. Papierosy szkodzą, marihuana nie!? Mało tego pomaga ludziom w pokonaniu bólu. I tak wiele stanów już ją zalegalizowało. W Nowym Jorku usunięto kary za jej posiadanie, jeśli nie przekroczy się określonej wagi. I sam burmistrz i szef policji reklamuje to nowe prawo pokazując ilość legalnego narkotyku.

     Główny powód tej legalizacji?  Oczywiście pieniądze. Za złapanie z większa ilością, nie będzie kary więzienia , tylko kary pieniężne. Oczywiście jest to przygotowanie do legalnej sprzedaży i oczywiście podatków. Nie posiadam tegorocznych danych, ale w 2011 podatki na papierosy przyniosły rządowi 50 miliardów dolarów zysku. W tym samym roku wszystkie stany zarobiły na tym 22 miliardy. I każde miasto także ma swoje podatki. W Nowym Jorku paczka papierosów kosztuje od 9 do 13 dolarów. Z tego około 6 dolarów  to podatek.

    Jest to najlepszy biznes dla naszego kraju i to bez żadnego wysiłku. Papierosy są krytykowane bo tak trzeba. Oczywiście są szkodliwe dla zdrowia. Ale przy okazji zbiera się przy tym coraz więcej pieniędzy. Nie dziwię się więc, że tak chętnie reklamują narkotyki, bo to będzie następny świetny zarobek. Zresztą coraz więcej miast i stanów legalizuje także hazard.

       W ostatnie kilka dni mieliśmy dużo szczęścia, bo w naszym stanie Nowy Jork spadło kilka metrów śniegu a dzisiaj i jutro ma jeszcze dosypać z pół metra. Ładnie to wygląda jak się patrzy na zdjęcia ale lepiej tego nie przeżywać.

Najnowsze prawa w Nowym Jorku

Już kilka tygodni po wyborach i tak jak się spodziewałem nic się nie dzieje.
Prawdopodobnie w Polsce jest podobnie. Tak naprawdę my jako obywatele się nie liczymy. Wszyscy politycy dbają tylko o siebie. Przed wyborami śpiewają pieśni o ich działaniach w przyszłości i melodia jest napisana pod nasz gust. Później robią to co im się podoba. Wszystkie partie polityczne są do siebie podobne. My po prostu wybieramy mniejsze zło. Teraz będą się działy cyrki w rządzie. Prezydent wprowadzi nowe prawo, kongres zablokuje. Na drugi dzień kongres przegłosuje ustawę a prezydent postawi veto. I nikt nie zapyta się nas co o tym sądzimy. Najlepiej więc wyłączać dziennik telewizyjny a włączyć „Czterech Pancernych i Psa”. Bo chociaż to też była propaganda, to dobrze zrobiona i mamy do tego sentyment z dzieciństwa.

Zresztą coraz więcej głupich praw zostaje ustanowionych. I jakby dobrze się im przyjrzeć i poszukać prawdy to znaleźlibyśmy prawdzie powody ich ustalenia. Bo ten który nam podają nie zawsze jest prawdziwy.

W Europie już od dawna były ostrzegawcze napisy na papierosach o ich szkodliwości. Później pojawiły się zdjęcia dziur w płucach i innych strasznych obrazkow związanych z paleniem. W tym wypadku nie mam z tym problemu, bo chociaż sam palę, wiem że to jest szkodliwe. W Nowym Jorku idą dużo dalej. Od dawna na każdym produkcie żywnościowym podawane są wszystkie informacje na ich temat. Czyli ilość kalorii, soli, cukru, etc. To miało sens. Zawsze warto sprawdzić co się je. Wchodząc do restauracji, wybrać można sobie jedzenie o niskich kaloriach jak ktoś jest na diecie, albo nie dbając o to zjeść podwójnego Big maca. Teraz na każdej puszce z sodą coli i innych produktów, będą drukowane ostrzeżenia, podobne jak są na papierosach. To już uważam za niepotrzebna głupotę i marnowanie czasu polityków na idiotyczne sprawy, zamiast zajęcia się czymś poważniejszym. Bo jak ktoś widział na puszcze ilość kalorii i go to nie przestraszyło to naprawdę napis że cukier szkodzi coś zmieni? Chyba że zaczną załączać zdjęcia. I tak będzie można zobaczyć 200 kilowego mężczyznę w majteczkach kąpielowych z napisem „Czy tak wyglądasz? Jeśli tak, to jesteś obrzydliwy a jeśli nie to pijąc tą kolę tak będziesz wyglądał!” I prawdopodobnie jak będę miał ochotę to dalej ta sodę wypiję, tylko będę miał dodatkowy ubaw przy czytaniu tych bzdur. A cena koli podskoczy o następne kilka groszy, bo firmy będzie to drukowanie kosztowało dodatkowe pieniądze.

Jak już kiedyś wspominałem, nowy burmistrz Nowego Jorku wprowadził zakaz zatrzymywania podejrzanych osób i ich sprawdzenia czy nie posiadają broni lub np. narkotyków. My jesteśmy oburzeni, bo prawo to było jednym z powodów, że jedno z największych miast na świecie, było jednym z najbezpieczniejszych. Kilka tygodni temu nasz władca wprowadził nowe prawo, które ponownie pozwala na zatrzymanie podejrzanych osób. Czyli wszystko jest w porządku? Nie bardzo. Zatrzymanie takiej osoby będzie się wiązało z kilku dodatkowymi wymaganiami.

Dawniej policjanci podchodzili do podejrzanego, prosili o dokumenty, delikatnie obmacali kieszenie i torby czy nie ma tam czegoś nielegalnego i po chwili człowiek ten był wolny. Teraz musza go ładnie poinformować że będzie przeszukany. Muszą mieć kamerę filmową i nakręcać całość. Podejrzany musi być też poinformowany, że w każdej chwili może odmówić tego przeszukiwania. To jest kompletny idiotyzm. Wyobraźmy sobie, że idzie taki z pistoletem w kieszeni. Policjant widzi coś nie tak. Zanim znajdzie drugiego z kamerą, po wyczytaniu mu jego praw już może być zastrzelony lub tamten musi być puszczony bo nie zgadza się na rewizję i spokojnie oddala się, żeby obrabować bank? Ci wszyscy wymyślający te prawa musieli kończyć dużo lepsze szkoły niż ja. Dwóch rzeczy nie mogę rozpracować i zrozumieć: teorii Einsteina i tych wszystkich demokratycznych praw.

Zdrowie

     

Ostatnio zaniedbuję mój blog. Z dwóch powodów. Po pierwsze po pracy siedzę przy komputerze i pracuję nad filmem z Halloween. Po drugie nic ciekawego się nie dzieje a nie będę pisał o kłopotach z żoną.  Ale jak już wspominam:

-       Kiedy wybieraliśmy się na plażę, żona powiedziała:

-       Kochanie, chciałabym założyć na plażę coś takiego, żeby nikt nie mógł oderwać ode mnie wzroku.

-       Łyżwy se załóż – odpowiedziałem

-       I znów była awantura

Po dzisiejszej pobudce, znalazłem się w łazience i po spojrzeniu w lustro poszedłem na wage. Trochę mi przybyło.  Przyszła mi taka myśl, że wszyscy żyjemy w swoim odrębnym świecie, którego granice sami sobie wyznaczamy. I tak właśnie stając przed lustrem, widzimy siebie takiego jakiego chcemy zobaczyć. Zawsze znajdzie się wytłumaczenie.

      Ile razy widząc, że wałki tłuszczu zwisają mi z boków, nasz mózg tłumaczy nam szybko, że nie jest jeszcze tak źle. Przypatruję się uważnie lustrzanemu odbiciu i dochodzę do wniosku, że jak dojdzie mi następny wałek to będę musiał iść na ścisłą dietę, ale na razie nie wygląda to tak źle. I granica ta często się przesuwa. Wiadomo, że mózg jest naszym dobrym przyjacielem i oszukujemy się razem, wierząc w tą bzdurę. Zresztą dzieje się tak w wielu innych przypadkach i dobrze, bo inaczej na naszej planecie żyło by miliony nieszczęśliwych ludzi. Nie każdy z nas jest przystojny, ładny. A jednak wszyscy dochodzimy do tego samego wniosku, że może inni są tacy ale ja!? Świetnie wyglądający przystojniak. Nieraz widzi się na ulicy takiego wykręconego w każdą stronę, z twarzą Frankensteina a on idzie i zachowuje się jakby był tym który modeluje do Playboya. Mało tego. Obok niego idzie dziewczyna, która wygląda jak z Playboya. I wtedy zazdrość daje znak. Czemu z tym brzydalem a nie ze mną. Tłumaczymy sobie oczywiście, że facet musi mieć kasę i niedopuszczamy myśli, że ma on może dużo lepszy charakter niż my.

      Jedynym wyjściem obudzenia się z tego snu, jest kogoś reakcja lub czegoś ze świata zewnątrz naszego. Czyli komentarz koleżanki: hej, troszeczkę Ci ciała przybyło!? Lub proste wejście na wagę, której zresztą unikamy na codzień. Zawsze znajdę drogę, żeby obok niej nie przechodzić, albo spieszę się na coś i nie mam czasu na nią wejść.

     Zresztą ten nasz światek odnosi się do wielu innych dziedzin. Tak zauważamy każdą głupotę, którą robi nasz kolega, sąsiad. Natychmiast się oburzamy, nie chcemy się więcej z nim widzieć. A w innym czasie robimy to samo w ich kierunku i oczywiście mamy wytłumaczenie, czemu to zrobiliśmy. Przecież my mamy powód! A ten skurczybyk zrobił to bez powodu. Tu właśnie można pokazać jak genialny jest nasz mózg, który nam wszystko może w logiczny sposób wytłumaczyć.

     Z wiekiem, nasz świat się zmienia. To co było normalne w młodości, nieraz jest nie do przyjęcia w wieku dorosłym. W okresie średniej szkoły w naszych oczach kobieta 40-letnia,  była stara, pomarszczona, napewno nie w naszym typie. Teraz 40-latka wygląda jak gwiazda filmowa. Kiedyś nie udając się na imprezę, którą zorganizowano na na drugi dzień po innej zabawie, byłoby grzechem. Teraz nie chce nam się iść nawet na tą pierwszą. Oczywiście tłumaczymy to sobie wiekiem i znajdujemy każdą lepszą wymówkę żeby się od tego wykręcić. Ale to wszystko tylko jest kontynuującym wymysłem naszego umysłu, który dba żeby rozleniwione, podstarzałe ciało miało dużo dobrego wypoczynku. Bo jak się zaprzemy i wybierzemy się jednak na ta imprezę, to jesteśmy z tej decyzji bardzo zadowoleni, chociaż trochę zmęczeni. Wiadomo wiek.

      A lata które przeżyliśmy dają o sobie znać.

Pamiętacie, jak myło się stopy? Bardzo prosto. Podchodziło się do umywalki, podnosiło się jedną nogę. Zaznaczam, że bez problemu można było ustać na jednej, nawet długą chwilę. I bez problemu stopa znajdowała się wewnątrz miski. Mało tego. Trzymając tam nogę, można było się obrócić i zdjąć ręcznik z drugiej strony łazienki do jej wytarcia. Teraz już w momencie jej podnoszenia, ciało zaczyna wykonywać ruchy jak na huśtawce. Dociągniemy dwoma rękoma tą stopę na wysokość bliską brzegowi umywalki i tutaj gira dalej nie chce się wygiąć. A jak przypadkiem wepchniemy ja silą do tej muszli to przy jej wyciąganiu wołamy o pomoc żonę, żeby przyniosła stołeczek.

     Mycie pleców to następne wyzwanie. Może mnie już pamięć zawodzi, ale pamiętam jak  mogłem wygiąć jedną rękę nad ramieniem a drugą od dołu i palce spotykały się na plecach. W ten sposób mogłem umyć każdy kawałek mojej niewidocznej części ciała, czyli pleców. Teraz samo podniesienie ręki do tej pozycji sprawia lekki ból.  W ten sposób dostajemy się tylko do jednej czwartej części naszego tyłu. Reszta jest nieosiągalna jak ciemna strona księżyca. Tutaj na szczęście przychodzi nam na pomoc długa szczota, z którą można dotrzeć do tych niedostępnych miejsc.

      Nowe technologie przychodzą nam z pomocą. Szczególnie jeśli chodzi o zmarszczki, których pojawia się coraz więcej. Nowe które się pojawiają nie mogą już znaleźć wolnego miejsca, więc tworzą przeróżne wzory i wykresy na naszej twarzy. Niestety większość tych kosmetyków to krem nivea wymieszany z ogórkiem czy coś podobnego  i jest to naciąganie naiwnych na grube pieniądze. Chcemy w to wierzyć i wydajemy szmal na te kremy. Kiedyś spytałem się żony, czy to naprawdę pomaga. Oczywiście w to wierzy.  Spytałem więc, czemu jej palce, którymi nakłada te kremy nie wyglądają jak pupka niemowlaka. Bo rozumie że na twarzy jest wiele miejsc do smarowania, ale zawsze używa tych samych palców, więc przynajmniej one powinny być gładziutkie. No i domyślacie się że znów była awantura. Myślę, że jakby dodać te wszystkie dolary wydane na te kremy, można by było zapłacić za dobrą operację plastyczną i naprawdę pozbyć się zmarszczek.

     Niektóre rzeczy w naszym organizmie są złośliwe i działają odwrotnie do części ciała które nam przestają działać. Tak na przykład włosy. Bo czemu do cholery, wypadają nam z tych miejsc w których nie chcemy ich tracić o pojawiają się w we wszystkich innych. Zarasta nam każda dziurka i miejsca w których nigdy byśmy się ich nie spodziewali. Po woli wielu mężczyzn wygląda jak łysa małpa.

    Po pracy na budowach przy chałasie ciężkic maszyn, straciłem część słuchu. Tu muszę powiedzieć nie narzekam. Bo okazuje się to bardzo pomocne. Kiedy oglądam telewizję i słyszę milutki głos żony, która potrzebuje mnie na przykład do zmycia naczyń, udaje że nie słyszę. Wtedy zdążę jeszcze obejrzeć koniec meczu. Kończy się to w chwili kiedy ścierka od wycierania naczyń ląduje na mojej głowie. Łatwo jest jednak wytłumaczyć, że nie słyszałem.

     Jedyną częścią mojego organizmu która ciągle pracuje idealnie jest żołądek i związany z tym apetyt. I to sprowadza nas do początku tej historii i moje problemy z utrzymaniem wagi. 

Ale może Wy nie macie takich problemów. Proszę podnieć rękę. 

     Jeszcze jedno. U nas dalej mała panika z ebola. Ja z tej okazji mam trzy tygodnie wolności.

Zawiozłem żonę do szpitala, żeby obejrzeli jej skręconą kostkę. Coś tam marudziła, ale z łatwością przekonałem lekarza, że kaszle odkąd wróciła z Afryki. Ha, ha.

Nie ma żadnej awantury. 

  

Bronx

Moja nowa budowa, którą teraz rozpocząłem  znajduje się w jednej z najgorszych dzielnic Nowego Jorku, czyli South Bronx (południowy Bronx). Napiszę więc kilka słów o tej innej dzielnicy.

     South Bronx oryginalnie nazywany był Dworem Morrisania. Były to tereny kontrolowane przez arystokratyczną rodzinę Morris. Początkowo zamieszkiwali tu imigranci z Niemiec i Irlandii. Później  (w latach 40-tych) prawie 60% jej ludności to Żydzi. Bardzo szybko sytuacja się zmieniła. Często żydowskie dzielnice wypełniają się biedotą. Nie dbają oni o budynki i wynajmują je każdemu. W 1950 już dwie trzecie tej dzielnicy zamieszkiwane było przez czarnych i Portorykańczyków. Zaczęła się ucieczka białych z tych terenów a sytuacja ekonomiczna w kraju także pomogła w opuszczaniu tych terenów każdego zainteresowanego w utrzymaniu porządku i dobrobytu. Ostatnim gwoździem do trumny była decyzja wybudowania autostrady Cross Bronx Expresway, która skończona została w 1963 roku. Przechodziła przez serce tej  dzielnicy i zmusiła wielu do opuszczania domów a także zamknięcia zakładów pracy. Doprowadziło to do całkowitego rozpadu tej dzielnicy. W latach 70-tych i 80-tych South Bronx zasłynęła jako dzielnica przestępstw, bezprawia. W tym czasie powstawały filmy o tej sytuacji, które powiększyły jej sławę.

Było to Bronx Warriors, Fort Apache, The Bronx, Willie Dynamite, Wolfen, Beat Street i inne.

      Wiele budynków wielopiętrowych przeszło na własność miasta i stały się one mieszkaniami ludzi bezrobotnych, na zapomogach. I tutaj zaczęła się całkowita dewastacja dzielnicy. Pierwsze moje lata pracy jako inżynier budowalny, spędziłem właśnie na tych terenach. W latach osiemdziesiątych, cztery budowy zajęły mi trzy lata. Pamiętam dobrze te budynki. Zamieszkiwane w większości przez czarnych i ludzi hiszpańskiego pochodzenia, niszczone zostawały w bardzo szybkim czasie. Kiedy były już w tragicznym stanie, mieszkańcy palili te mieszkania i miasto musiało przenieść ich do innych, lepszych. Oczywiście historia się powtarzała. W niedługim czasie dzielnica ta wyglądała jak w filmach futurystycznych.

 

    Pod koniec lat osiemdziesiątych było tak źle, że władze miasta postanowiły coś z tym zrobić. Pierwsza rzecz jaka się zmieniła, to w oknach pozakładano wymalowane dykty wiórkowe. Obrazki na tych płytach przedstawiały okna, niektóre z firankami inne z kwiatkami stojącymi na parapetach. Następnie zabrano się do odnawiania tych budynków. Trwało to wiele lat. Za nasze pieniądze z podatków, odbudowaliśmy im całe miasto. Mogli się wreszcie przeprowadzić do ładnych, nowych mieszkań, które mogli od nowa niszczyć. Nie powtarzały się już jednak palenia a jeżeli to w bardzo małym rozmiarze.

     Południowy Bronx dalej jest najbrzydszą i najniebezpieczniejszą dzielnicą Nowego Jorku. Nikomu nie radzę tam zamieszkać, nawet na krótki czas. Wiadomo, że można znaleźć tam tanie mieszkanie ale można przy tym stracić dużo więcej niż pieniądze.

      Jest to też dzielnica gdzie przebywają najtańsze prostytutki. Za seks się płaci a zarazki chorób dostaje się za darmo. Narkotyki oczywiście także łatwiej tutaj dostać.

Oczywiście jest tu pełno bezdomnych mieszkających na ulicach.

      Policja ma pełne ręce roboty. 

 

    Sam kiedyś byłem w takiej akcji. Przez budowę przebiegał mężczyzna. Goniło go kilku policjantów. Kiedy znalazł się obok mnie, skoczyłem na niego i przewróciłem na ziemię. Trzymałem do momentu podejścia policjantów. Żałowałem tego później, bo natychmiast po zbliżeniu się, policjanci zaczęli go bić i kopać. Kiedy wstawiłem się za nim i powiedziałem: Po co to robicie, przecież jest obezwładniony. Aresztujcie go tylko. Jeden z gliniarzy odwrócił się i powiedział żebym zamknął się i zajął swoimi problemami bo inaczej mnie też zabiorą!

     Najciekawsza przygodę jaką przeżyłem na Bronxie to historia z kamerą. Na budowie zjawił się Portorykanin, który miał do sprzedania nowa kamerę. Byłem zainteresowany ale ten chciał za dużo pieniędzy. Po negocjacjach, opuścił do 100 dolarów. Nie miałem nic przy sobie, poszedłem wiec do mojego szefa Wiliama Fellini i poprosiłem go o pożyczkę. Nie dałem tamtemu pieniędzy tylko chciałem najpierw obejrzeć kamerę, która była w oryginalnym opakowaniu. Ten odpowiedział że nie ma problemu, ale wejdźmy za budynek, bo nie chce żeby policja go zauważyła. Kiedy szliśmy w tym kierunku, ten szybko wyrwał mi pieniądze które trzymałem w ręku i zaczął uciekać. W tym czasie 100 dolarów to była dla mnie duża suma. Rzuciłem się więc natychmiast za nim w pościg z pudełkiem z kamerą, domyślając się już, że tam jest może cegła.

Facet dobiegł do samochodu i natychmiast zatrząsnął drzwi i włączył silnik. Jeszcze przed startem rzuciłem się na maskę samochodu i radiem próbowałem wybić szybę. Ten jednak ruszył. Leżałem rozciągnięty na masce i trzymałem się rękoma ramy samochodu wokół przedniej szyby. Tak jak widzicie na filmach sensacyjnych. Kiedy jednak zakręcił gwałtownie w bok, nie mogłem się utrzymać i spadłem na ulicę. Kilka razy się przekoziołkowałem ale nie poddałem się tak szybko. Zatrzymałem nadjeżdżający samochód. Prowadził go starszy facet  a z tylu siedziała żona z synem. Wskoczyłem na siedzenie pasażera i kazałem mu jechać za tamtym autem. Chyba myślał że jestem policjantem, bo nie zaprotestował i pojechał. Zatrzymał się jednak na czerwonym świetle. Kiedy wołałem żeby przejeżdżał, nie chciał. Wysiadłem, podszedłem do jego drzwi, kazałem mu się przesunąć i mowie, że ja poprowadzę. Teraz już w pełnej szybkości goniłem za tamtym samochodem. Wpadliśmy w ślepą uliczkę. Facet nie miał wyjścia. Zablokowałem samochodem drugi koniec. Młody i głupi, bo przecież byłem na Bronksie a facet mógł mieć pistolet, rzuciłem się na jago auto i wybiłem boczna szybę. Ten był tak przestraszony, że natychmiast zwrócił mi moje pieniądze.

    Już lekko spokojniejszy wróciłem z tą rodziną na moja budowę. Podziękowałem kierowcy i dałem mu 20 dolców. Tam już czekał mój szef, bo widział jak to wszystko się zaczęło. Pyta się co się stało, więc mówię, że mam moje pieniądze z powrotem. Złapał się za głowę i powiedział, że to tylko Polak mógł być taki głupi żeby zrobić coś takiego w tej dzielnicy.

Głupi nie głupi ale pieniądze odzyskałem.

     Kiedy idzie o interesujące miejsca, to mogę powiedzieć, że ich prawie nie ma. Jedynym znanym obiektem jest stadion Yankee,  który położony jest przy mojej budowie. Jest to nowy stadion, 

a kilka lat temu rozebrano ten najsławniejszy obiekt w historii besjbola amerykańskiego.

 

 

     W przeciwieństwie do całego Nowego Jorku, trudno znaleźć tu miejsce w którym można zjeść coś dobrego. Pamiętam jak w latach osiemdziesiątych nie było żadnej porządnej restauracji. Chodziliśmy na kawę i śniadanie do miejsc do których teraz nie wprowadzilibyście mnie siłą. Często po kantorze chodziły kakrocie. Ale i do tego człowiek się przyzwyczaja. 

 

 

Kilka interesujących faktów.
W tej dzielnicy wychowało się kilku wybitnych ludzi. Al Pacino, Jennifer Lopez, Colin Power.
Obok mojego biura, na tej samej ulicy 1520 Sedgwick Ave, znajduje się budynek wielomieszkaniowy uznany za miejsce gdzie narodził się nowy kierunek w muzyce Hip Hop.
Jest to też dzielnica gdzie zaczęło się graffiti.

 

 

 

South Bronx ma największą liczbę przestępstw w NY.