Indie - Część 3

                                                                  

 Poprzednio opisałem większość miejsc z historycznymi zabytkami. Wiele mniejszych miejsc zaznaczyłem na mapie i jeśli jest się w pobliżu to warto zobaczyć. Zostawiłem na koniec tylko dwa miejsca, znajdujące się obok siebie. A są to

Ajanta Caves

czyli Ajanta jaskinie. I nie jest to coś na co wskazuje nazwa. Jaskinie Ajanta to 30 (w przybliżeniu) skalnych buddyjskich zabytków jaskiniowych, które pochodzą z II wieku pne w stanie Maharashtra w Indiach. Do jaskiń należą obrazy i rzeźby skalne opisane jako jedne z najlepszych zachowanych przykładów starożytnej sztuki indyjskiej.
Jaskinie Ajanta stanowią starożytne klasztory i sale kultu różnych tradycji buddyjskich wyrzeźbione w 75-metrowej ścianie skalnej. Jaskinie prezentują także obrazy przedstawiające przeszłe życia i odrodzenia Buddy i innych buddyjskich bóstw. Zapisy tekstowe sugerują, że jaskinie te służyły za monsunowe rekolekcje dla mnichów, a także miejsce odpoczynku dla kupców i pielgrzymów w starożytnych Indiach. Podczas gdy żywe kolory i malowidła ścienne były obfite w historię Indii, o czym świadczą zapisy historyczne, jaskinie 16, 17, 1 i 2 Ajanta tworzą największy korpus zachowanych starożytnych indyjskich malowideł ściennych.

                                                                                                                   

Ellora Caves

     I ponownie jaskinie. Nawet chyba ciekawsze. Bo w tych skałach wyrzeźbione są całe budynki.
     Jest to jeden z największych na świecie skalnych zespołów klasztorno-świątynnych, w którym znajdują się pomniki buddyjskie, hinduskie i dżinistyczne oraz dzieła sztuki z okresu 600–1000 lat ne. W szczególności Cave 16 zawiera największe pojedyncze monolityczne wykopaliska skał na świecie.
    Na miejscu znajduje się ponad 100 jaskiń, wszystkie wydrążone z bazaltowych klifów na wzgórzach Charanandri, z których 34 są otwarte dla publiczności.
Składają się one z 12 buddyjskich (jaskinie 1–12), 17 hinduskich (jaskinie 13–29) i 5 jaskiń Jain (jaskinie 30–34). Zostały zbudowane blisko siebie i ilustrują religijną harmonię, która istniała w starożytnych Indiach.                                                                                                                 

Indie to także miejsca wypoczynku, bo przecież w większości otoczone są one przez ocean. Więc dla tych co lubią zwiedzanie połączone z odpoczynkiem jest to tu możliwe. Ale ja dalej twierdzę, że trzeba brać najlepsze i plaże z odpoczynkiem to Karaiby, Francuska Polinezja, Hawaje i miejsca im podobne.
    Pozostaje więc natura.

     Kraj ten jest kojarzony z tropikiem, dżunglą. Ale przecież Indie leżą pod Himalajami. Okazuje się, że na północy kraju, można nawet pozjeżdżać na nartach. Tam znajdziemy dwa miejsca, które warto zobaczyć.

Leh czy Ladakh

Tutaj potrzeba trochę czasu na przejechanie okolicznych terenów. Ale mogą one zaskoczyć swoją różnorodnością i pięknem. Spotkać tu można coś co wygląda jak pustynia.
                                                                          

Przepiękne jeziora.
                                                                         

Ciekawe budynki
                                                                       

I tereny górskie

                                                                               

Srinagar

       Okolice to nowoczesny Świat wodny. Można wynająć drewnianą łódź zwaną shikaras i spędzić cały dzień pływając krętymi drogami wodnymi, czy dużym jeziorem. Spotkać tu można dużo ich tradycyjnego życia. Także pospacerować po tarasowych zboczach 400-letnich ogrodów Mogołów, stworzonych przez ich cesarza Jehangira. Lub udać się na zakupy wielu pięknych, ręcznych wyrobów, stworzonych przez ich artystów.
                                                                 

Jagdalpur


Jest tutaj wiele naturalnych atrakcji, Parków Narodowych. Najważniejsze jednak to okoliczne wodospady. A jest ich kilka ale najważniejsze to Chitrakote Falls, Teerathgarh Falls.
                                                                           

Także można znaleźć tutaj jaskinie i te znane to Kotumsar Cave.

                                                           



Munnar 

    wokół jego, największego regionu uprawy herbaty w południowych Indiach, wzgórza pokryte są szmaragdowo-zielonymi plantacjami herbaty, wyprofilowane, obcięte i wyrzeźbione jak ozdobne żywopłoty. Niska sceneria Zachodnich Ghatów jest wspaniała - często wznosi się ponad chmurami. Sam Munnar jest niechlujnym, zatłoczonym węzłem administracyjnym, podobnym do północno indyjskiej stacji na wzgórzach, ale zaledwie kilka kilometrów od niego zostaniecie pochłonięci morzem zieleni.


                                                                        

 

    Ostatnia część to coś co także nie jest tak bardzo znane. Każdy wspominając safari, natychmiast myśli o Afryce. Jednak Indie też mają dużo do zaoferowania. Jest tu wielka liczba Parków Narodowych. W każdej części kraju. Największą atrakcją są oczywiście tygrysy, których nie można spotkać na innych kontynentach. Ja niestety nie miałem szczęścia i po długich tropieniach, skończyło się tylko na podnietach przy opowiadaniu przewodnika, że on gdzieś tu chodzi. Są jego ślady i musi być schowany gdzieś za krzakami.
    Odwiedziłem Pena National Park. Tutaj kilka zdjęć z tego miejsca.

                                                                                                           



 

Kaziranga

     położony na wschodzie jest jednym z największych parków. Ale najważniejsze, że jest miejscem gdzie znajduje się prawie dwie trzecie światowej populacji wielkich nosorożców. Oczywiście jest też wiele innych zwierząt, między innymi Indyjskie słonie. Tutaj także można odbyć jedyne w swoim rodzaju safari, bo właśnie na słoniach.

                                                                     

 

 

Gir

    to park po zachodniej stronie kraju i ten słynny jest z dużej ilości azjatyckich lwów. Ponownie jest tu wiele innych zwierząt ale lwy są wszędzie.


                                                                           

Sundarbans National Park

znajduje się także na wschodzie. Jest mniejszy ale bardzo atrakcyjny. Tutaj safari odbywa się na wodzie. Miejsce sławne szczególnie z olbrzymiej ilości gadów. Wszędzie są krokodyle, węże i wiele innych. Także duża ilość tygrysów. Ale miejsce jest popularne z powodu swojego położenia na wodzie. Ten park narodowy w Bengalu Zachodnim znany jest z niesamowitej flory i fauny. Delta jest dokładnie pokryta przez miejscowe lasy namorzynowe.                                                                             

Eravikulam

      jest położony na południu kraju. Różni się trochę od innych. Nie ma tu taki ilości zwierząt ale za to położenie jest niezwykłe, w górach. Dlatego jednym z najczęstszych zwierząt jakie tam napotkacie to kozice. Za to widoki zastąpią spotkania ze zwierzętami.




                                                                               

 

 

 I TO WSZYSTKO O INDIACH



Indie - Część 2

Varanasi

     W kraju tym jest bardzo dużo rzek i właśnie przy nich jest dużo najpiękniejszych miast. A to także z powodu ich religii i tradycji. Tam powstają wspaniałe budynki, świątynie. Według induskiej religii,rzeki są święte. A szczególnie Ganges. Jest traktowana jako bogini “Matka Gnages”. Wody tej rzeki używane są do modlitwy, picia. Mycie się w niej zmywa grzechy i oczyszcza dusze. I jeden z najważniejszych rytuałów, wrzucania do nich popiołów spalonych zwłok. Wracając po pielgrzymkach, każdy zabiera ze sobą trochę tej wody na szczęście. 

      Jednym z najpiękniejszych miejsc które odwiedziłem to miasto Varanasi, które znajduje się właśnie przy tej rzece. Ale podobnych można znaleźć wiele, chociaż to było najefektowniejsze, magiczne. Varanasi to Indie Twojej wyobraźni. 

                                                                          

Jedno z najstarszych zamieszkanych miast na świecie i jedno z najświętszych w Hinduizmie. Nie będę tu wymieniał pojedyńczych miejsc do zwiedzania, bo tutaj to jest jakaś całość. Trzeba pospacerować krętymi uliczkami, odwiedzić niesamowite świątynie, przepłynąć rzeką. Szczególnie wcześnie rano, przy wschodzie słońca. A wieczorem ich obrządkom religijnym odbywającym się przy brzegach rzeki. 

                                                                           

Zatrzymać oddech i spróbować włączyć się w ich pożegnanie zmarłych, co może być dla niektórych intensywnym przeżyciem.

                                                                                 

 Przyjrzeć się życiu przy rzece, gdzie można spotkać dziesiątki różnych czynności. Od prania bielizny do chowania zmarłych. 

                                                                            

To jest Varanasi!

                                                                        

Bodhgaya

   Bardzo blisko Varanasi, położone jest następne święte miasto, tym razem dla wiary Buddyjskiej. Bodhgaya jest miejscem oświecenia Buddy i najświętszym z czterech miejsc pielgrzymek uznających tą wiarę. Miasto ma teraz około 30,000 mieszkańców. Dwa główne święte miejsca to Świątynia Mahabodhi 

                                                                               

i Drzewo Bodhi,

                                                                          

 wokół których zbudowano wiele innych świątyń, klasztorów. I Tak jak w religii chrześcijańskiej mamy odłamy na kościół Grecko-Katolicki, Protestancki i wiele innych, w Buddyźmie też jest podobnie. Tam można odnaleźć budynki w wydaniu tradycji japońskich, tybetańskich, bhutańskich i innych.

                                                                                       

      Bidar

    Zacznę jechać trochę szybciej, bo zostało jeszcze wiele miejsc. Pomimo tego, że Bidar jest domem dla niesamowitych ruin i zabytków, ukryty w dalekowschodnim zakątku Karnataki, ma bardzo mało ruchu turystycznego. Miasto Bidar wzięło swoją nazwę od słowa bidiru, co oznacza bambus. Bidar był wcześniej znany ze swoich bambusowych klastrów i nazywał się Bidaroor, później Bidare i wreszcie Bidar. Bidar to miasto na wzgórzu, które jest pięknie położone w centrum płaskowyżu Deccan. Mówi się, że Gurudwara w Nanak Jhira Saheb jest jednym z najświętszych miejsc dla Sikhów w Indiach, dlatego pielgrzymi z całego świata odwiedzają to starożytne i historyczne miasto. Bidar jest opisywany jako Miasto Szepczących Zabytków.

                                                                 

Mamallapuram

       powstało w VII wieku. Budynki są głównie wyrzeźbione bezpośrednio w granicie, i należą do najstarszych istniejących przykładów architektury drawidyjskich, południowoindyjskich.
      Dzisiejsza Mamallapuram jest miastem turystycznym i jedną z głównych atrakcji w Chennai, zaledwie godzinę drogi od miasta.
Sam Mamallapuram w ciągu ostatniej dekady był coraz bardziej zaniedbany, z bardzo niejednolitymi wysiłkami, aby zachować zabytki. Zmieniło się to w ciągu ostatnich kilku lat wraz z włączeniem Świątyni Shore do projektu dziedzictwa UNESCO. Okolice zostały znacznie ładniejsze, ale na rzeźbach świątynnych nastąpiła duża erozja wiatru i wody, z których wiele uległo w ostatnich latach zniszczeniu. Trochę za mało, za późno, ale wciąż lepiej niż nic. Bądź przygotowany, by walczyć z tłumami Cyganów, żebraków, przewodników, zaklinaczy węży i ​​tak dalej, ale wszystko to jest istotną częścią doświadczenia. Bez nich wszystko byłoby bezbarwne. Trochę uciążliwe, ale nieszkodliwe.

Dwaraka

     Wśród różnych miejsc pielgrzymkowych w Indiach, wiele jest postrzegane jako szczególnie święte z różnych powodów mitologicznych. Najważniejszymi z tej listy są Siedem Świętych Miast i cztery „Boskie Siedziby”. Siedem Świętych Miast Ayodhya, Mathura, Haridwar, Banaras, Kanchi, Ujjain i Dwarka znane są jako Mokshada, co oznacza „Obdarzający Wyzwoleniem” i uważa się, że miejsca te nadają wyzwolenie wszystkim osobom, które umierają w ich granicach. Dwarka, jedno z tych siedmiu świętych miast, jest również wymienione wśród Czterech Boskich Siedzib.
      Rzadko odwiedzana przez mieszkańców Zachodu ze względu na jej odległe położenie w zachodnim stanie Gujarat, fascynująca i niezwykle piękna świątynia Jagatmandir graniczy z jednej strony z wybrzeżem oceanu, a z drugiej z miastem Dwarka. Jedno z najstarszych i najbardziej czczonych miejsc pielgrzymek w Indiach. Mitologicznie, Dwarka był miejscem wybranym przez Garudę, Boskiego Orła, który przyprowadził tutaj Krysznę, gdy odchodził z Mathury. Kryszna założył piękne miasto i przeżył tam pozostałe lata życia, aż zmarł (zgodnie z legendą) w 3102 pne.

      Starożytne legendy o Dwarce mówią, że święte miasto zostało dawno temu całkowicie zmiecione przez wielką falę wody. Ta legenda, lekceważona przez współczesnych historyków i archeologów, została ostatnio uznana za wiarygodną dzięki odkryciom nauki. Legenda została dodatkowo poparta badaniami oceanograficznymi, które dowiodły istnienia zanurzonych struktur świątynnych u wybrzeży Dwarki.

                                                                    

A tak wyobrażają sobie miasto przed zniszczeniem.

                                                                          

Chittorgarh

Są zamki, pałacyki, pałace a daleko z przodu jest Chittorgarh.
      To największy kompleks fortów w Indiach, o długości prawie 6 km i szerokości 500 m. Jest to fascynujące miejsce do zwiedzania. Znajduje się na szczycie wzgórza, które gwałtownie wznosi się z równin, a jego mury obronne zwiększają się ze wszystkich stron o 150-metrowe klify.
        Historia Chittorgarha jest uosobieniem romantyzmu, rycerskości i tragedii Rajputu i zajmuje szczególne miejsce w sercach wielu Rajputów. Trzy razy (w 1303, 1535 i 1568) Chittorgarh był atakowany przez silniejszego wroga; za każdym razem jego ludzie wybierali śmierć przed hańbą. Mężczyźni założyli szaty szafranowych męczenników i wyjechali z fortu na pewną śmierć, podczas gdy kobiety i dzieci spalili się na wielkich stosach pogrzebowych. Po ostatnim z trzech zwolnień Rana Udai Singh II uciekł do Udaipur, gdzie założył nową stolicę. W 1616 r. Jehangir zwrócił Chittora radżputom. Nie podjęto próby przesiedlenia, choć przywrócono je w 1905 roku.

                                                                               

Haridwar

To ostatnie miasto, które zwiedzimy. Haridwar, dosłownie Brama do Boga, jest jednym z hinduskich świętych miejsc w Indiach i centrum religii hinduskiej i mistycyzmu od wieków. Ale jak zauważyliście, prawie każde miasto jest dla nich święte. Położone nad brzegiem rzeki Ganges, w miejscu, w którym Ganges schodzi ze wzgórz na północne Indie, Haridwar przyciąga dużą liczbę hinduskich pielgrzymów z całego świata. Przypomina Varanasi, a to dlatego że podobnie zbudowane nad rzeką.

     Haridwar jest miejscem wielu świąt religijnych. Przede wszystkim raz na dwanaście lat jest miejscem największego święta ludzkości Purna Kumbh Mela a następny Pun Kumbh odbędzie się w 2022 roku. 

                                                                     

   

Ogród

   Mija weekend za weekendem ale dalej nie mieliśmy jednego gdzie dwa dni były ładne. Wczoraj było słonecznie a dzisiaj ponownie pada. Nie ma co narzekać, mogło by być gorzej i przynajmniej nie ma śniegu ale brakuje pięknej wiosny. 

      Trudno więc skończyć prace w naszym ogrodzie. A pracy jest dużo. Większość rzeczy zbudowana jest z drewna i stoi wiele lat, więc zaczyna się rozpadać. Tak na przykład dachy. Orginalnie pokryłem je trzciną ale nie było to trwałe. 

                                                              

Zmieniłem na pokrojonego bambusa i to jest mocniejsze, ale woda przechodziła pomiędzy nimi i odkryłem że drewno pod nimi zaczęło gnić. Musiałem je wzmocnić i uszczelnić silikonem. 

                                                       

    Większość podłóg na zewnątrz wykonałem z najtwardszego drzewa u nas nazywanego Ironwood czyli drzewa z żelaza. Z tym nie ma problemu. Piętnascie lat na deszczu i dalej w idealnym stanie. Ale miejsca zrobione z normalnego zaczynają się rozpadać i tak co jakiś czas zmieniam to na trwalsze. I tak na przykład na załączonym zdjęciu pod widoczną latarnią, wykończenie było drewniane

                                                                

 a zmieniłem to na ceglane.     

                                                              

    Schody z tej strony, które jeszcze w roku 2015 tak wyglądały

                                                           

                                                              

w tym roku też stały się niebezpieczne do chodzenia i trzeba było je zmienić.

                                                              

                                            

    Niestety, w tamtym roku musiała panować jakaś zaraza i zmarły mi wszystkie brzozy, czyli cztery drzewa. 

                                                         

Jedno z tyłu wyciąłem tylko częściowo i sróbuję wykorzstać do zbudowania na tym czegoś interesującego.

                                                           

    Skończyłem też większość donic z kwiatami.

                                                              

    Mam nadzieję że pogoda się poprawi i będzie więcej czasu bo wiele jeszcze zostało.